Podczas Święta Róży w Muzeum Regionalnym w Kutnie będzie można obejrzeć niezwykłą wystawę fotografii Joanny Stogi pt. IQ.
Joanna Stoga – (ur. w Cieplicach Śląskich) mieszka i tworzy we Wrocławiu. Ukończyła Europejską Akademię Fotografii w Warszawie (dyplom w pracowni Izabeli Jaroszewskiej).

W swojej pracy artystycznej artystka sięga często po różnego typu medyczny sprzęt rentgenowski. Prace z serii „The X-Files” , „Qi” oraz „Pontaderia” powstały właśnie przy jego użyciu. Pierwsza z serii „The X-Files” została zrealizowana w ramach projektu tworzonego dla uświetnienia 64 Zjazdu Towarzystwa Chirurgów Polskich w 2009r. Obecnie prezentowana seria „Qi” jest owocem współpracy z wrocławskim Ogrodem Botanicznym, a także firmami MDS i Carestream. „Qi” nie jest projektem zamkniętym, wciąż powstają kolejne prace, które uzupełniają ten niezwykły cykl. #

Wykorzystanie technik obrazowania rentgenowskiego pozwala mi prześwietlać anatomię interesujących mnie obiektów. Tym samym użycie promieni „X” to wejście w zupełnie inny wymiar. Wszystko to, co tworzy klasyczną fotografię, przestaje mieć znaczenie. Światło znika, kolor jest bezużyteczny i nawet kształt może być zwodniczy. To tajemniczy świat, pulsujący własną energią i wciągający niczym spacer po drugiej stronie lustra - mówi Joanna Stoga.



Poza poszukiwaniami artystycznymi Joanna Stoga współpracuje fotograficznie z Urzędem Miasta i Radą Miejską Wrocławia, fotografuje też koncerty, spektakle i performance, zwłaszcza podczas festiwali prezentujących inne, etniczne kultury jak Brave Festival czy Ethno Jazz Festival.
Prześwietlić piękno. O wzajemnych inspiracjach medycyny i sztuki.



Fotografie Joanny Stogi są magiczne w koncepcji odczarowania natury modela. Obrazy roślin, wykonane przy użyciu klisz rentgenowskich, prześwietlają ich anatomię. Manipulacja kolorem i fakturą sprawia, że część z nich ma charakter chłodnych sekcji anatomicznych, pozostałe zaś intymnych, prawie buduarowych aktów roślinnych. Podobnie jak w filozofii japońskiej widać tu pierwiastki żeńskie i męskie anatomii, delikatne płatki i silne, prześwietlone elementy rozrodcze. Nigdy wcześniej, poza zielnikami staropolskimi, anatomia roślin nie została odtworzona tak drobiazgowo. W odróżnieniu jednak od roślin w zielnikach, fotografie te są niemal czułe, a przynajmniej troskliwe w dbałości o pokazanie urody modela, skoro już został tak obnażony.



Postęp medycyny widać najpełniej w rozwoju diagnostyki obrazowej. Rywalizacja o uzyskanie obrazów zgodnych z naturą, bez konieczności weryfikacji operacyjnej, doprowadziła do sytuacji paradoksalnej - „przedobrzenia” obiektu. Zastosowanie w fotografiach Joanny Stogi technik klasycznego obrazowania rentgenowskiego, które powoli zastępowane są przez diagnostykę cząstkami elementarnymi i polami magnetycznymi, pokazuje jej ogromne, niewykorzystane możliwości. Czasem wystarczy zmienić parametry, żeby uzyskać zupełnie nową jakość obrazu. Nie jest wykluczone, że ten nowatorski projekt pozwoli na lepsze wykorzystanie aparatury do badania tkanek miękkich, chociażby mammografów.

Fotografie Joanny Stogi ozdabiały Salę Cesarską Hali Stulecia podczas 64 Kongresu Towarzystwa Chirurgów Polskich we Wrocławiu i uświetniały przygotowany w koncepcji futurystycznej pokaz spółki PVA. Na tle dwóch skrajnie różnych koncepcji architektonicznych, doskonale komponowały się w zamysł dekoratorów. Ryzykowna, wydawałoby się, proporcja fotografii do oprawy, wygląda bardzo korzystnie, dzięki starannemu dobraniu tła i ramy. Oprawa przypomina słynne portrety niderlandzkie, w których wydatne, rzeźbione ramy przygotowują obserwatora do percepcji szczegółów kompozycji.



Współczesne malarstwo, architektura i sztuka użytkowa są coraz bardziej odrealnione. Niejednokrotnie interpretacja dominuje nad formą. W fotografiach Joanny Stogi jest zgoła odwrotnie - jej twórczość do złudzenia przypomina najlepsze grafiki. Gdyby nie monochromia, trudno byłoby oprzeć się porównaniu do słynnych szkiców botanicznych Albrechta Dürera. Osoby skłonne do postrzegania metafor, znajdą bez trudu analogię do kieliszków szampana, koronki etc.



Publikowane fotografie powstały częściowo z inicjatywy Fundacji Tak dla Zdrowia. To wielki zaszczyt, żeby tak utalentowana artystka zgodziła się przeznaczyć część swoich prac na cele charytatywne. Wróżę Joannie Stodze spektakularną karierę. Państwu, którzy zdecydujecie się nabyć jej fotografie, gratuluję trafnej inwestycji. Obdarowani, niewykluczone, będą mieli kiedyś powody do dumy.
Dr Izabela Jaraczewska

Autorka tekstu Doktor nauk medycznych, Izabela Jaraczewska, jest chirurgiem naczyniowym. W czasie studiów medycznych studiowała jednocześnie w Klasie Rzeźby w warszawskiej ASP. Od lat angażuje się w popieranie ciekawych i nowatorskich form sztuki, m.in. nominowanej do Paszportu Polityki Bogny Burskiej, która rozpoczynała cykl swoich prac od wspólnego projektu. Doktor Jaraczewska jest także szczęśliwą posiadaczką jednej z prac Pani Joanny Stogi, która zdobi jej dom w Aninie i stanowi nieodmiennie obiekt zainteresowania i zachwytu odwiedzających.



Z ARCHIWUM X O fotografii Joanny Stogi
Patrycja Sikora


Jeden cyklów fotograficznych Joanny Stogi nosi tytuł „The X Files”. Wielu z nas zapewne dobrze pamięta serial „Z Archiwum X” i duet Mulder i Scully tropiący kryminalne zagadki z nadnaturalnymi zjawiskami w tle. Fotograficzna pasja Joanny Stogi w jakiś niezwykły sposób jest odpowiednikiem owych poszukiwań na polu sztuki. Artystka zabiera widza w rejony leżące daleko poza zwykłą, zmysłową percepcją dostępną nieuzbrojonemu oku patrzącego. Posługuje się „promieniowaniem X”, zbiera okazy, tak jak zbiera się policyjne albo medyczne akta. Z katalogu obrazów tworzy własne archiwum motywów zaczerpniętych ze świata natury. W wykonanych przy użyciu różnego rodzaju sprzętu rentgenowskiego cyklach – „X Files”, „Qi” i „Pontaderia” - wypreparowuje, niczym XIX-wieczny badacz okazy z ich naturalnego otoczenia - pojedyncze liście, gałązki, kwiaty i muszle, a następnie uwiecznia ich kształty na neutralnym tle. Każde ujęcie wymaga wielu prób, powtarzanych tak długo, aż harmonijna kompozycja objawi się w swej skończonej postaci. Charakter powstałych w ten sposób „Files” rozwiązaniem formalnym nawiązują do Urformen der Kunst Karla Blossfelda, berlińskiego profesora rysunku i fotografika z przełomu XIX i XX wieku. Blossfeld, korzystając z powiększenia uzyskiwanego dzięki mikroskopowi, fotografował części roślin, pozyskując w ten sposób pomoc dydaktyczną przydatną podczas zajęć z adeptami sztuki. Podobnie jak u Blossfelda, u Joanny Stogi znajdziemy biologiczne, pozbawione skali, punktu odniesienia formy, urastające do rangi samoistnych, wyabstrahowanych bytów, zachwycających symetrią, harmonią, ładem, nawołujące do platońskiej miłości do piękna samego w sobie. Jednak prace tej artystki oferują coś jeszcze. Wykorzystanie promieniowania rentgenowskiego umożliwia bowiem ogląd takiego wymiaru rzeczywistości, który na co dzień pozostaje dla nas zakryty, niedostępny, pozostaje tytułowym „iksem”, wielką niewiadomą. Wewnętrzną strukturę rzeczy wyczuwamy, lecz nigdy nie możemy jej zobaczyć. Być może dlatego odbierając własne zdjęcie rentgenowskie bywamy zaskoczeni – niewątpliwą urodą własnej wewnętrznej konstrukcji i nagłą konfrontacją z innym, odmiennym wizerunkiem własnego „ja”.
Na świecie niewielu artystów zajmuje się rentgenofotografią. Do tego grona należy m.in. belgijski twórca Wim Delvoye, autor miłosnych scen o wanitatywnym zabarwieniu, ale chyba najbliższe do osiągnięć Joanny Stogi analogie znajdziemy dopiero za Oceanem – przede wszystkim w dziełach nowojorskiej fotograficzki Judith K. McMillan. Wspólne dla obu artystek jest poszukiwanie obrazu wewnętrznej budowy mikrokosmosu, odarcie fotografowanych obiektów z wizualnych wartości tego, co powierzchowne, na rzecz wyodrębnienia ukrytej konstrukcji - w której płatki maku, utkane z mglistej materii, otulają mocny trzon kwiatu, a rysunek spiralnych skrętów w środku muszli przypomina fraktalny wzór.

Być może jednak najważniejsze jest właśnie to, czego, jak się wydaje, w ogóle nie można zobaczyć. Czy iście alchemiczne zabiegi Joanny Stogi nie są próbą dostrzeżenia niewidzialnej, życiodajnej energii Qi („ki”), do której nawiązuje tytuł wystawy? W chińskiej filozofii oznacza ona siłę odpowiedzialną za procesy biologiczne flory i fauny, która podobnie jak stoicka pneuma, wszystko przenika i ożywia swym tchnieniem. Tajemniczą moc, przedmiot nieustających sporów i dociekań filozoficznych, opisał neokonfucjanista Chang-tsai: Kiedy qi gęstnieje, staje się widoczna, wtedy pojawiają się kształty pojedynczych rzeczy. Gdy rozprasza się, przestaje być widoczna, jej kształty znikają. Czy kiedy jest zagęszczona można powiedzieć coś innego niż to, że jest przemijająca? A czy kiedy jest rozproszona można pochopnie stwierdzić, że wtedy nie istnieje?

Gdyby artystce podczas którejś z rentgenowskich prób udało się trafić na odpowiedni moment widzialnego zagęszczenia mocy, to czy potrafilibyśmy rozpoznać w nim Qi?
Pośród nierozstrzygalnych filozoficznych sporów wiadomo na pewno, że w świetle promieni X otaczający świat zmienia oblicze, a nasze postrzeganie zyskuje dodatkowy wymiar. Poszerzanie percepcji, wspomaganej techniką wciąż postępuje. Granice tego postępu trudno sobie dziś wyobrazić.

Tegoroczne Święto Róży to doskonała okazja do skosztowania różanych smakołyków serwowanych przez kutnowskich restauratorów i cukierników. Ten wyjątkowy różany smak potraw i deserów z pewnością uraczy niejedno podniebienie. Wierzymy, że wzorem lat ubiegłych cukiernicze i kulinarne różane atrakcje spowodują, że z utęsknieniem będziecie Państwo oczekiwać  na kolejną edycje naszego Święta Róży.

Różane menu w trakcie Święta Róży oferować będą:
- Cukiernia Wasiakowie,
- Kawiarnia Zakątek,
- Hotel i Restauracja Rondo,
- Hotel i Restauracja Stacja Kutno
- Ogródek Warka na Placu Piłsudskiego.

10 września, podczas tegorocznego Święta Róży odbędzie się wyjątkowy koncert przygotowany przez Kutnowski Dom Kultury. Okazją są 30 urodziny Teatru Puszek. Teatrzyk Kukiełkowy - Teatr Puszek  został założony w Kutnowskim Domu Kultury 7.10.1979 przez instruktorkę Jadwigę Rzetelską. Rok później 30.10.1980 od wykonanego na zajęciach pieska – pacynki TEATRZYK KUKIEŁKOWY przyjął imię PUSZEK.

Przez 30 lat Teatr PUSZEK wystawił 42 premiery (bajki, spektakle edukacyjne, okolicznościowe, widowiska muzyczne , musicale), które obejrzało ponad 50 tysięcy widzów. W zajęciach teatralnych uczestniczyło około 1000 dzieci w wieku od 3 do 15 lat.  Z okazji jubileuszu przez najbliższy rok PUSZEK planuje cykl imprez, których finałem będzie wystawa fotograficzna, pokazy multimedialne oraz występy „nowych i starych Puszków”.

Jedną z takich imprez jest koncert Puszków starszych i młodszych podczas Święta Róży 10 września. Zapraszamy już dziś.

Niespełna dwa dni trwały zapisy na Poczcie Różanej, do akcji którą od trzech lat prowadzi Kutnowski Dom Kultury. Poczta Różana dotrze do 60 mieszkańców Kutna 10 i 11 września podczas Święta Róży.

W naszej akcji zostanie obdarowanych pięknymi różami 60 osób z miasta Kutna. Poczta  bardzo szybko zapełniła się prośbami mieszkańców, którzy pachnącą niespodzianką chciało obdarować swoje bliskie osoby. Do róż dołączony będzie bilecik z przesłaniem np. od tajemniczego wielbiciela  - mówi Jarek Makowski z domu kultury.

Różana przesyłka trafi do odbiorcy 10 lub 11 września od 10.00